Shaolin Shi Er Da Jin Gong część I

Dzięki pośrednictwu Dariusza Muraszko pozyskałem do publikacji artykuł (choć to nie najlepsze słowo, bo materiał swoim rozmiarem przypomina niewielką broszurkę) poświęconą zaawansowanemu treningowi wewnętrznemu pochodzącego z klasztoru Shaolin. Autorem tego materiału jest Sławomir Pawłowski, który uczył się tej praktyki od mnichów z klasztoru Shoalin w czasie swoich pobytów w Chinach. (więcej o autorze przeczytacie tu)

Na temat treści więcej przeczytacie w serii artykułów, ponieważ pozwoliłem sobie podzielić duży materiał na kilka części, Będę publikował, co jakiś czas (tak szybko jak szybko uda mi się je dostosować do bloga).

Tego typu praktyka znana pod różnymi nazwami (np. w książka mistrza Yang Jwing Minga jako Zestaw Da Mo) to jedna z najcenniejszych praktyk, które otrzymujemy praktykując chińskie sztuki walki. Jest jednak bardzo trudną praktyką, żmudną i wymagającą poświęcenia dużo czasu. Stoisz i niewiele się dzieje. Na filmach z Jackie Chanem nauka Gong Fu wygląda inaczej.

Jeszcze tylko ważna uwaga. Proszę nie traktujcie tego jako instruktarz do samodzielnej nauki. Qi Gongu należy uczyć się pod okiem kogoś doświadczonego.

Shaolin Shi Er Da Jin Gong

Dwanaście ćwiczeń qigong z klasztoru Shaolin

Shaolin Gong
fot.1: Shi Su Gang si fu praktykujący Qi Gong „Shaolin Shi Er Da Jin Gong”. Nauczył się go od mnicha z klasztoru Shaolin – Wielkiego Mistrza Shi Su Xi.
Shaolin Qi Gong
fot. 2: Nauczyciel Shi Su Gang si fu – shaoliński mnich Wielki Mistrz Shi Su Xi. ( ur.1924 – zm. 2006)

WSTĘP

W klasztorze Shaolin stworzono, rozwinięto i praktykowanych jest wiele typów qigong, wśród nich także „Shaolin Shi Er Da Jin Gong”. Nazwa ta oznacza shaolińską metodę składającą się z dwunastu ćwiczeń, poprzez wykonywanie których człowiek może rozwinąć w sobie witalność oraz siłę. Nawiązuje ona do liczby ćwiczeń tworzących pierwszą, z trzech serii składających się na nią ruchów.

Jak to często bywa, także i w tym przypadku, rozmaici autorzy książek oraz opracowań na temat qigong wskazują różne osoby, jako jego twórcę. Jedni twierdzą, że stworzył go żyjący na przełomie V i VI wieku naszej ery hinduski mnich Bodhidharma, i w związku z tym nazywają go systemem/metodą qigong „Wei Dan Bodhidharmy”, inni zaś uważają, że powstał on dopiero w czasach panowania dynastii Qing, tj. w latach od 1644 do 1912. W związku z tym, że w nazwie systemu zawarta jest liczba tworzących go ćwiczeń,( tj. dwanaście), przypuszczam, że faktycznie został on stworzony w klasztorze Shaolin, lecz pierwotnie składał się wyłącznie z jednej (obecnie pierwszej) serii ćwiczeń. Z biegiem czasu, po „wydostaniu się” poza klasztorne mury został on rozwinięty o drugą i w końcu o trzecią serię ćwiczeń.

Bez względu jednak na to, kto go faktycznie stworzył, składające się na niego obecnie trzy serie ćwiczeń stanowią wartościowy, prozdrowotny zestaw ruchowy, należący do grupy „Wei Dan” (tzn. „Zewnętrznego Eliksiru”). W związku z tym, że wszystkie jego ćwiczenia wykonywane są w jednej, naturalnej postawie ciała, osoba ćwicząca go w trakcie praktyki nie musi się przemieszczać , i przez to dekoncentrować. Zewnętrzna prostota ruchowa pozwala na wykonywanie ćwiczeń w stanie głębokiego skupienia, procentując przez to solidną wewnętrzną pracą, fizycznym oraz energetycznym wzmocnieniem oraz pozytywną mentalną przemianą.

Według Li Jingwei oraz Zhu Jianping – autorów książki p.t. „An Illustrated Handbook of Traditional Chinese Health Preservation”, ćwiczenia te zostały stworzone przez Tan Fu w czasach dynastii Qing, a następnie opublikowane przez Wang Shou w księdze p.t. „Ilustrowane ćwiczenia regulujące cyrkulację Qi oraz wzmacniające zewnętrzny wigor”. Określane one były przez niego skrótowo, jako: „Ćwiczenia Zdrowotne Tan Fu”. Gdy Wang Shou powrócił w sędziwym wieku do swojej rodzinnej miejscowości, był człowiekiem umiarkowanym i powściągliwym w kwestii uciech cielesnych. W celu ochrony swojego zdrowia i życiowej Qi przestrzegał regularnej diety oraz regularnie praktykował ćwiczenia stworzone przez Tan Fu, zgodnie z jego zaleceniami, uzyskując podobno niesamowite wprost efekty.

W 1841 roku Wang Shou opublikował książkę p.t. „Ilustrowana Księga Ćwiczeń Tan Fu Regulująca Cyrkulację Qi oraz Wzmacniająca Zewnętrzny Eliksir „Wei Dan”. Składa się ona z trzech rozdziałów, w których autor opisał i zilustrował trzy serie ćwiczeń qigong regulujących w 22 „krokach” cyrkulację Qi. Każdy „krok” został w niej barwnie zobrazowany oraz szczegółowo opisany. Księga rozpoczyna się od wstępnego opisu punktów, na których należy skupić uwagę podczas praktyki. Zgodnie z zapewnieniem jej autora, osoba wykonująca przedstawione w niej ćwiczenia, postępująca zgodnie z opisanymi w niej zaleceniami oraz utrzymująca właściwe postawy, powinna doświadczyć ich właściwego oddziaływania oraz osiągnąć zakładane przez praktykę cele.

Zalecenia shaolińskich mnichów do praktyki „Shaolin Shi Er Da Jin Gong”:

„Ktokolwiek praktykuje ten system qigong, powinien wykonywać składające się na niego ćwiczenia w stanie relaksu i spokoju. Stań z jasnym, skoncentrowanym umysłem zwrócony twarzą na wschód. Nie powinieneś używać siły fizycznej w żadnym obszarze ciała, poza miejscami wskazanymi w ćwiczeniach. Raczej wysyłaj mentalnie energię Qi przez ręce do dłoni, gdyż używanie jakiejkolwiek siły uniemożliwi ci płynne połączenie ruchów rąk. Wykonując każde z ćwiczeń policz w myślach do 49, a dopiero potem przejdź do następnego, bez zbędnej przerwy lub zmiany postawy ciała. Osoby uczące się tego typu qigong’u potrzebują zwykle od dwóch tygodni do miesiąca czasu, aby go sobie właściwie przyswoić.

Gdy opanujesz wszystkie ćwiczenia, skieruj za ich pomocą Qi w górę ciała, aż do głowy. Prowadząc Qi (nazywaną też „Jijin”) w górę ciała, należy być bardzo ostrożnym. W okresie praktyki należy bezwzględnie zaniechać spożywania napojów alkoholowych oraz aktywności seksualnej. Ćwiczenia należy wykonywać od pięciu do siedmiu razy w ciągu doby, w równych odstępach czasu, ćwicząc zarówno w ciągu dnia, jak i nocą. Należy spożywać w ciągu doby 4 lub 5 posiłków. Wykonując je nieprzerwanie przez sto dni, siła mięśniowa tak wzrośnie, że nawet słabi ludzie będą w stanie unieść z ziemi ciężar o wadze 250 lub 300 kilogramów. Ludzie w podeszłym wieku ze słabą Qi powinni wykonywać te ćwiczenia dwa lub trzy razy w ciągu doby. Dzięki praktyce polepszy się im apetyt oraz zaczną zanikać liczne, nawet przewlekłe choroby.”

Zalecenia Tan Fu:

  1. Wybierz czyste miejsce na wykonywanie ćwiczeń. Przed rozpoczęciem praktyki stań zwrócony twarzą w stronę wschodu.
  2. Przyłóż koniec języka do podniebienia w jamie ustnej i ureguluj oddech.
  3. Utrzymuj ciało wyprostowane, nie pochylaj głowy, rozluźnij mięśnie twarzy, wzrok skieruj w przód, lub nieznacznie w górę.
  4. Zrelaksuj wnętrze ciała, gdyż w przeciwnym razie energia Qi nie będzie dotrzeć aż do pięści.
  5. W ciszy i w milczeniu prześledź w myślach i policz wszystkie 49 kolejno następujące po sobie „kroki”(ćwiczenia), które zamierzasz wykonać.
  6. Gdy to uczynisz, niezwłocznie przejdź do praktyki pierwszego ćwiczenia, a po jego zakończeniu do następnego, itd. Jeśli tego nie uczynisz, cyrkulacja Qi zostanie przerwana i hulaszczo utracona.
  7. Używaj siły jedynie w rękach.
  8. Druga grupa ćwiczeń musi być wykonywana przez kilka dni po zakończeniu praktyki pierwszej serii, natomiast trzecia grupa przez pięć do siedmiu dni po zakończeniu wykonywania drugiej serii ćwiczeń.
  9. Głębia oddziaływania ćwiczeń będzie kompletna nie prędzej, niż w połowie miesiąca ( tj. po 15 dniach praktyki), a swą pełnię osiągnie po 20 dniach ich wykonywania.
  10. Aktywność seksualna w okresie wykonywanie ćwiczeń powinna być ograniczona do minimum, a najlepiej całkowicie zaniechana.
  11. Jeśli będziesz wykonywał poszczególne serie ćwiczeń siedmiokrotnie w ciągu doby, Qi w twoim ciele osiągnie maksymalny poziom po 50 dniach praktyki. Przez sto dni jedz i pij każdego dnia pięć razy dziennie (spożywaj pięć posiłków dziennie). Po stu dniach praktyki słabeusz będzie w stanie udźwignąć 250 kilogramów, a siłacz pół tony. Ludzie starzy i słabi, nie mający sił, by dużo ćwiczyć, powinni wykonywać jedynie pierwszy zastaw ćwiczeń, spożywać pięć posiłków dziennie oraz budować siłę fizyczną wraz z Qi.

ciąg dalszy nastąpi…

Krzysztof Operacz

KO

Autor niniejszego bloga

0 thoughts on “Shaolin Shi Er Da Jin Gong część I

  • 02/04/2014 o 22:19
    Permalink

    “cyrkulacja Qi zostanie przerwana i hulaszczo utracona” — — Buddha be praised.. 🙂

    Odpowiedz
  • 02/04/2014 o 22:45
    Permalink

    Nie poprawiam oryginału bo nie mam ku temu uprawnień… niepokoi mnie to zaprzestanie aktywności seksualnej. Qrcze wszyscy o tym mówią, w najlepszym wypadku o ograniczeniu. Czy to są praktyki dla osiemdziesięciolatków ?

    Odpowiedz
    • 03/04/2014 o 21:08
      Permalink

      Nie wiem słuchaj, niby taoiści to zboki do kwadratu, ale oni nie gubią Qi. Co do pozostałych, to zacytuję moich kubańskich przyjaciela z Kantonu, Eduardo: “In China no boyo, no culo, only little fuk” 🙂

      Odpowiedz

A co Ty myślisz na ten temat? Dodaj komentarz

%d bloggers like this: