Druga część serii z cyklu metody Tai Chi Chuan pochodzący z książki „Fundamentals od Tai Chi Ch’uan” autorstwa Wen Shan Hounga. W przygotowaniu następne części.
Metoda pięści
W tekście pojawia się termin Hu Kou (虎口), dosłownie oznaczający „Tygrysią Paszczę”. To jedno z kluczowych pojęć niezbędnych do zrozumienia opisywanych metod.
Hu Kou określa przestrzeń (fałd skóry) pomiędzy kciukiem a palcem wskazującym. W zależności od ustawienia dłoni lub pięści wyznacza ono kierunek działania siły, strukturę uderzenia oraz sposób prowadzenia ręki.
Zobacz pozostałe rozdziały:
- Metody ciała
- Metody pięści
- Metody dłoni
- Metody nóg
- Metody stóp
- Metody kroków
Pięść normalna
Pięść, w której Hu Kou kierujesz jest do góry, zarówno podczas wyprowadzania ręki do przodu, jak i jej cofania. Autor określa ją jako „pięść normalną”. Występuje ona między innymi w końcowej fazie ruchu „Krok w przód i uderzenie pięścią”.
Pięść odwrócona
Pięść z Hu Kou skierowanym w dół. Najczęściej spotykana, gdy pięść znajduje się powyżej głowy. Przykładem takiego układu jest początkowa faza ruchu „Krok w przód i uderzenie pięścią”.
Pięść stojąca
Pięść, której kostki kierujesz na bok (w pionowym ustawieniu), nazywamy „pięścią stojącą”. Występuje ona między innymi w ruchu „Strzelanie z łuku do tygrysa”.
Uderzenie pięścią w dół
Pięść z Hu Kou skierowanym do przodu, przy jednoczesnym ustawieniu kostek w dół. Występuje oczywiście w ruchu „Uderzenie pięścią w dół”.
Pięść skierowana w górę
Pięść, w której kostki kierujemy w dół, a palce ku górze. Przykładem zastosowania tego wariantu jest ruch „Uderzenie obiema pięściami w uszy przeciwnika”.
Pięść skierowana w dół
Pięść, której kostki kierujemy ku górze, a palce w dół. Taki układ można zaobserwować na krótką chwilę w sekwencji „Odepchnięcie” (按 – An), gdy dłonie na moment zaciskają się przed wykonaniem odepchnięcia.
Pięść Łapy
Autor opisuje również szczególny rodzaj ułożenia dłoni, określany jako Pięść Łapy (chyba popularnie jako hak, ale słownik się upiera). Jest to charakterystyczna dłoń haczykowata, w której opuszki wszystkich palców są złączone, obejmując kciuk, a czubek kciuka dotyka palców u ich nasady. Palce skierowane są stale w dół, nadgarstek jest zgięty, a całe ułożenie pojawia się w fundamentalnym ruchu „Pojedynczy Bicz”.
Kilka słów ode mnie
Miejcie trochę litości dla tych opisów. 😉 Pamiętajcie, że style Tai Chi różnią się między sobą, a nazwy stosowane przez jednego autora nie zawsze będą odpowiadały temu, czego uczycie się na swoich treningach. Szczerze mówiąc, nie wszystkie opisy są dla mnie w pełni jasne. Chyba najlepiej byłoby usiąść z autorem, zjeść coś dobrego, napić się herbaty i po prostu poprosić go, żeby pokazał, o co w tym wszystkim chodzi.
Jeszcze słowo o Hu Kou
Wracając do Hu Kou, czyli Tygrysiej Paszczy… Często kojarzy się ją z szeroko otwartą dłonią. Mnie tłumaczono to kiedyś jako ułożenie dłoni, jakbyśmy chcieli objąć dużą piłkę – coś przypominającego chwyt piłkarza ręcznego przygotowującego się do rzutu.
Ten tekst pokazuje jednak, że Hu Kou nie dotyczy wyłącznie otwartej dłoni. O „Tygrysiej Paszczy” należy pamiętać również podczas zaciskania pięści. Warto przy tym przypomnieć, że w Tai Chi pięść (przynajmniej w większości form) nie jest zaciśnięta maksymalnie. Zachowuje sprężystość i wewnętrzne rozluźnienie. Okazuje się więc, że ten niewielki fragment dłoni ma znacznie większe znaczenie, niż mogłoby się wydawać. Ale o tym będzie już w kolejnej części cyklu.
1
Z całym szacunkiem, ale ten artykuł jest na poziomie taichi AI slop. To jest lekceważenie odbiorcy. Nie miałbym ochoty z nim nawet siadać do stołu.
To tłumaczenie z książki. Jest taka jak cała książka, czasami opisuje rzeczy które wydają się być oczywiste. Porządkują one terminologię która jest używana później.
Wydał mi się ciekawy bo dzięki temu zainteresowałem się tym terminem tygrysiej paszczy który rozumiałem nieco inaczej.
Niczego nie porządkuje. Jeżeli hukou jest tzw reference point, to dlaczego jest o nim wzmianka tylko w trzech z siedmiu ułożeń pięści? BTW, hukou częściej jest nazywane quanyan, czyli okiem pięści.